Homeopathie
Homeopathie gaat uit van het gelijksoortigheids principe.
Dat wil zeggen dat het gelijke met het gelijke wordt behandeld maar dan op een fijn ‘stoffelijk trillingsniveau' zoals men dit noemt.
Symptomen bij een zieke mens worden genezen door een middel dat soortgelijke symptomen bij gezonde mensen kan veroorzaken.
Er wordt vooral gekeken naar de zielspotentie, het wezensaspect van de mens.
Het wezensaspect van de mens wordt gezien als integraal deel van de eenheid tussen geest en lichaam.
Door het afwisselend verdunnen en schudden (lees: potentiëren) komt de energetisch trilling van een grove stof vrij. Het is deze trillingsfactor die door weet te werken op het celniveau van elke cel en zo effect sorteren kan op de gehele constitutie (lees: geaardheid) van de mens.
Bij complexmiddelen worden verschillende homeopathische stoffen tot één component samengevat.
Bij enkelvoudige homeopathie wordt gedurende een langere termijn één middel ingezet uitgaande van het klachtenbeeld.
Bij klassieke homeopathie wordt eenmalig één een specifiek middel ingezet uitgaande van de constitutie van die mens.
Een nieuwe ontwikkeling op het  gebied van de homeopathie is de ontwikkeling van het Periodieksysteem / Lanthaniden als basis voor de zeven stadia waar een mens, qua ontwikkeling in zijn wording het leven, doorheen gaat.
Ieder mens is een ‘optelsom’(lees: micro -kosmos) van al het leven voor hem/haar en in wisselwerking met de gehele macro -kosmos om zich heen. Door ervaringen of juist gebrek aan ervaringen tijdens deze wisselwerking, kunnen bepaalde stadia (zie ook chakra -psychologie) mogelijkerwijs niet volledig tot ontplooiing.